Soms krijg je een kans waarvan je meteen voelt: die moet ik gewoon grijpen. β€οΈπΈ
Toen Rob me vroeg om foto's te maken op de Triatlon van Vlaanderen, voelde ik me enorm vereerd. Maar eerlijk? Die eer ging ook meteen gepaard met twijfel. Het was de allereerste keer dat ik een triatlon zou fotograferen. Een sport waar zoveel tegelijk gebeurt, waar je snel moet schakelen en waar je vaak maar één kans krijgt om hét moment vast te leggen. Spannend dus. Maar ik wilde vooral tonen wat ik in mijn mars heb en ben er met volle goesting voor gegaan.
In mijn hoofd had ik vooraf een heel plan gemaakt. Ik wist op welke locaties ik wilde staan, welke beelden ik absoluut wilde maken en hoe ik het verhaal van de dag wilde vertellen. Eenmaal ter plaatse merk je natuurlijk dat niet alles loopt zoals je het had voorgesteld. Je moet improviseren, keuzes maken en inspelen op wat er op dat moment gebeurt. Dat maakte het tegelijk ook zo uitdagend én niet vanzelfsprekend.
De grootste uitdaging was voor mij de finish. Het licht zat daar allesbehalve mee, er was amper plaats om te bewegen en het stond er afgeladen vol met deelnemers, vrijwilligers en andere fotografen. Wie mij kent, weet dat drukke plaatsen met veel mensen me niet altijd even gemakkelijk afgaan. Op dat moment voelde ik de stress ook wel even opkomen. Gelukkig was Rob er. Zijn aanwezigheid gaf me net dat beetje extra rust en vertrouwen waarvoor ik heel dankbaar ben. π
Toch ben ik, als ik nu naar de foto's kijk, echt trots op wat ik heb kunnen afleveren. Natuurlijk zie ik zelf nog dingen die beter kunnen – dat zal waarschijnlijk altijd zo blijven – maar ik zie vooral hoeveel ik geleerd heb op één dag. En dat is misschien nog wel het mooiste van allemaal.
Ik ben enorm dankbaar dat ik deze kans heb gekregen en dat er vertrouwen in mij werd gesteld. Deze ervaring heeft alleen maar bevestigd hoe graag ik dit doe. Het smaakt naar veel meer, dus de komende tijd ga ik vooral heel veel oefenen, bijleren en blijven groeien.
Nogmaals een dikke merci aan Rob voor het vertrouwen, de samenwerking en deze fantastische kans. Hopelijk is dit nog maar het begin en staan we heel binnenkort opnieuw samen langs een parcours. πΈπ